Síldarbæirnir
Þeir
staðir sem síldin setti verulega mark sitt á eru Bolungarvík, Ingólfsfjörður, Djúpavík, Skagaströnd, Dalvík, Hjalteyri,
Dagverðareyri, Krossanes, Akureyri, Húsavík, Raufarhöfn, Þórshöfn, Vopnafjörður, Seyðisfjörður, Neskaupstaður, Eskifjörður
og Reyðarfjörður.
Hvergi hafði
síldin þó slík áhrif sem á Siglufirði.
Síldin á
Sigló
Siglfirðingar tala oft um tvö landnám Norðmanna, hið fyrra þegar Þormóður rammi nam Siglufjörð um 900, og hið
síðara árið 1903. Þá hófust hinar miklu norsku síldveiðar, sem leiddu til þess að í Siglufirði byggðist frægasti
síldarbær í heimi.
Á 40 árum varð lítið og fámennt þorp að fimmta stærsta bæ landsins með yfir 3000 íbúa. Allt snerist í kringum
síldina. Hún var söltuð á 23 söltunarstöðvum og brædd í 4 verksmiðjum.
Lengst af var Siglufjörður einhver mikilvægasta höfn landsins og nokkrum sinnum fór síldarútflutningur frá Siglufirði yfir 20% af öllum
útflutningi landsmanna.
Í þessum "Klondyke Atlantshafsins" ríkti hin sanna gullgrafarastemning síldarævintýrisins. Síldarspekúlantar komu og fóru, ýmist
vellauðugir eða blásnauðir og verkafólk í tugþúsundatali sótti þangað atvinnu í gegnum tíðina.
Í brælum lágu þar hundruð síldarskipa af mörgu þjóðerni. Fólksmergðin í bænum var stundum eins og á
strætum stórborga og óvíða var mannlífið litríkara eða fjörugra.
Nútíminn á Siglufirði.
Siglufjörður er nyrsti kaupstaður á Íslandi og ber enn svipmót þess að hafa verið höfuðborg
síldarinnar um langt skeið. Þótt flest mannvirki síldarfyrirtækjanna, hús og bryggjur, séu horfin, þá standa þónokkur
eftir, t.d.Róaldsbrakki, Norska sjómannaheimilið (nú
tónlistarskóli), og verksmiðjuhús SR-mjöls, stærstu fiskimjölsverksmiðju landsins sem byggð var 1946. Einnig er augljóst að í eina
tíð var gerð ákveðin tilraun til að setja borgarsvip á aðalgötu þessa litla bæjar.
Íbúar eru í dag um 1300, en þar er öll almennþjónusta í boði fyrir ferðamenn.
Nánari upplýsingar um kaupstaðinn, sögu hans og ferðamannaþjónustu í bænum, má finna á vef Fjallabyggðar http://www.fjallabyggd.is/
